I już…

I już…

I niepotrzebny się stajesz

jak zawadzający mebel

w ogrodzie chwast

 

I co z tego że serce masz

rozrywasz je… kochasz

oddasz wszystko

cały świat

 

Niepotrzebny się stajesz

twojego bólu

nie chce znać nikt

nikogo nie obchodzisz

i odchodzisz

w milczeniu

sam

 

Zostawisz łzę

bo przecież serce

pełne masz

kochania…

lecz to…

nikt tego nie chce

i już…

 

/05. 10. 2019 Feliks Grywaldzki/

Udostępnij
  •  
  •  
  •  
  •   
  •  
  •